Je kop boven het maaiveld uitsteken

emmers

Gister mocht ik weer een dag naar school voor de opleiding tot Hypnotherapeut. Samen met mijn medestudenten hebben wij heerlijk geoefend en casussen besproken. Wij oefenen op elkaar dus ook ik ging deze keer in hypnose en net zoals in de praktijk hebben wij ook een intakegesprek en een hulpvraag waar we mee aan de slag gaan. Mijn hulpvraag was dat ik het lastig vind mezelf zichtbaar te maken, of zoals het gezegde luid, mijn kop boven het maaiveld uit te steken.

Nadat ik in een mooie hypnose gebracht werd gingen we terug de tijdslijn van mijn leven op om te kijken waar we terecht kwamen. Eerst kwamen we bij mijn 15-jarige ik uit, hier zijn wel wat issues, maar nog niet de kern. Nog een stukje terug en we kwamen uit bij mijn 8-arige ik die met de hele klas in de gymzaal aan het apenkooien was. Hier voelde ik mij niet helemaal happy, een beetje eenzaam, maar nog geen kern. Dus gingen we nog verder terug de tijdlijn op. Als je reist op de tijdlijn (regressietherapie) en je komt ergens aan vraagt de therapeut altijd een aantal vragen en één van die vragen is hoe oud ben je. Bij de volgende halte aangekomen was ik in ene 20 jaar. Van 15 naar 8 naar 20… uhh vorig leven?? dus de therapeut vroeg door, hoe heet je, welk jaar is het, wat doe je, waar ben je …… Mijn antwoorden hierop waren: mijn naam is Alicia, we zijn in het jaar 1630, ik help mensen en ik voelde mezelf in brand staan, vastgebonden aan een paal en het hele dorp stond in een grote kring om mij heen, me uit te lachen, me uit te jouwen, ze noemen me een heks en ik stond op de brandstapel…..  

Nu is het mooie van een hypnose sessie dat je als het ware de geschiedenis kunt herschrijven waardoor problemen die je in het hier en nu hebt meer naar de achtergrond gaan, vervagen of zelfs helemaal verdwijnen.

Mijn therapeut (medestudent) vroeg mij (Alicia op dat moment) wat ik nodig had en mijn antwoord was water, water om het vuur te blussen. De volgende vraag was of er iemand was die mij kon helpen maar die had ik daar niet, zelfs mijn man stond in de menigte mee te schreeuwen. We zijn toen terug gegaan naar het heden (nog steeds in hypnose) en de therapeut heeft Tineke meegenomen terug de tijd in naar Alicia om met water het vuur te doven en Alicia in veiligheid te brengen. Dit heeft Tineke gedaan en daarna hebben Tineke en Alicia weer afscheid genomen en zijn we, nog steeds in hypnose, teruggegaan de tijdlijn weer op naar de 8-jarige. De grote Tineke heeft de kleine Tineke nog een knuffel gegeven en verder was alles goed, de 8-jarige Tineke voelde zich ook niet eenzaam meer. Nog even langs de 15-jarige Tineke en ook daar was alles goed voor nu.

Dit was een hele mooie reis in hypnose en ik snap nu ook waarom ik het moeilijk vind om mezelf te laten zien, om mijn kop boven het maaiveld uit te steken. Dat kon niet in 1630 want dan belande je op de brandstapel. We leven nu in 2020 en kan er veel meer. Dit beseffende durf ik nu beter te laten zien wie ik ben en wat ik doe. 💖🙏

Please follow and like us: